Afitap’ı Kim Söylüyor?
O anı hatırlıyorum. Kayseri’nin soğuk bir akşamıydı, odamın penceresinden dışarıya bakarken gözlerim hafifçe bulanıyordu. Havanın sertliği bile içimi sıkmaya başlamıştı. Hava rüzgarlıydı, ama asıl rüzgarı ben içimde hissediyordum. O gün, o akşam, ne kadar üzgün olduğumu ve aslında bir şarkıdaki sözlerin bende nasıl yankılandığını anlatmak istiyorum. Çünkü o şarkı, “Afitap”ı kim söylüyor sorusunu bir daha düşündürtmüştü bana.
O Anı Hatırlamak
Gün boyu gözlerimde bir boşluk vardı. Sabah erkenden uyanıp, işe gitmek üzere hazırlanırken, aklımdan bir türlü çıkmayan bir düşünce vardı. Afitap’ı kim söylüyor? Bunu sormak, bende hep bir eksiklik hissi yaratmıştı. Küçüklüğümden beri, bu şarkıyı duymaya alışkındım ama onun anlamını tam olarak hiçbir zaman çözemedim. Şarkıyı ilk kez annemin dinlediği CD’lerinden duymuştum. Bir kısmı, bir anlamı var gibi hissettiriyor ama bir kısmı da sanki bilinçli olarak arka planda kayboluyor. İçimdeki duyguyu anlamaya çalışırken, geceyi geçirebilmek için bir şeyler yapıyordum, ama asıl soru hep aklımdaydı.
“Afitap”ı kim söylüyor? Bu şarkının adını ve melodisini bir şekilde özlemişim. O kadar uzun zaman sonra, aklımda tekrar yankılanmaya başlamıştı.
O Akşam ve Şarkının Beni Bulması
Havanın soğuk olduğu o akşam, kahvemi yudumlarken bilgisayarımı açıp eski bir playlist’teki şarkıları dinlemeye başladım. Neredeyse hiç dinlemediğim bir şarkı çalmaya başladı. O an, şarkının adı bir kez daha beni sarmıştı: “Afitap”. Melodi ve sözler o kadar tanıdıktı ki, gözlerim dalmaya başlamıştı. Biliyordum, bir şeyler değişecekti. İşte, o an kafamda beliren ilk düşünceydi: Kim söylüyor bu şarkıyı?
O an içimden birisi, bir ses, “Afitap’ı kim söylüyor?” diyordu. Sadece şarkıyı dinlerken değil, ruh halimi de sorguluyordum. Hayatımda bazen bir şeyler eksik olur ya, işte bu şarkı da o eksikliği hissettiriyordu. Tıpkı beklenmedik bir şekilde seni rahatsız eden bir parça gibi… Ya da kaybolmuş bir parça, bir parça seni bulmaya çalışıyormuş gibi… Duygularım karışıktı. Hem bir çaresizlik, hem de bir heyecan vardı.
İçimdeki o hüzünlü hislerle, şarkı bir başka anlam kazandı. O kadar çok anlam yüklemiştim ki, bir anda şarkının sözlerinden kendime bir şeyler çıkarmaya çalıştım. Bu kadar anlamlı olmamalıydı belki de… Ama bu şarkıyı o kadar içten dinliyordum ki, kendimi de bir anlamda parçalanmış hissediyordum.
Afitap’ı Kim Söylüyor?
O an şarkının sözlerini dinlerken, “Afitap” sözünün gerçekten ne anlama geldiğini düşündüm. İçimde bir yerlerde, belki de birini anlamak adına duyduğum bu isyanla, bir şeyin eksik olduğunu hissettim. Kafamı kaldırıp pencereden dışarıya bakarken, geceyi daha fazla içime çekemeyeceğimi fark ettim. Belki de sorumun cevabı sadece bir şarkıda değildi. Şarkı, içimde kaybolan şeylerin yankısıydı.
Ama o an fark ettim, “Afitap”ı kim söylüyor sorusu sadece bir şarkının adı olmaktan öte, bir kişiyi ya da bir zamanı anlatan bir soru gibiydi. Bu kadar derin, bu kadar anlamlı olmuştu. “Afitap” aslında geçmişin, kaybolan bir şeyin hatırlatmasıydı. O kadar çok dinlemiştim ki, şarkının her sözünü anında hatırlayabiliyorum.
Bazen bir şarkı, bir insanın hikayesinin parçası olur, ama biz farkında bile olmayız. “Afitap”ı kim söylüyor sorusunu sormak, bana geçmişimle ilgili birçok şey hatırlattı. Ve o şarkıyı, yıllar sonra, yeniden dinlerken, hayatımda bir eksiklik vardı. Ama o eksiklik, belki de gelecekte doldurulacak bir boşluktur. İçimde bir his var; kaybolmuş bir parça, bir şey, belki bir anlam.
Sonuçta…
İçimdeki duygularla yazmaya başladım ve şarkı bir kez daha bitti. “Afitap” şarkısı bana, sormak istediğim sorunun cevabını verdi: Bu şarkıyı kim söylüyorsa, ben onu bulmalıydım. Ya da belki de bu sorunun cevabını bulmak, bir yolculuğun başlangıcıydı.
O günden sonra “Afitap”ı dinlerken, şarkının sözlerine her zamankinden farklı bir anlam yükledim. “Afitap” aslında içimde kaybolan bir yerin, bir zamanın melodisiydi. Şarkının adı, aslında bana kaybolmuş bir parçamı hatırlatıyordu. O yüzden, belki de bu şarkı hiç bitmeyecek.
Ve kimse, “Afitap’ı kim söylüyor?” sorusunun cevabını tam olarak veremez. Çünkü bu şarkıyı her biri kendi kalbiyle, kendi zamanında, kendi duygusuyla söylüyor.