Mehdi’nin Son Alameti ve Kayseri Akşamları
Akşamüstü Kayseri’nin serin sokaklarında yürürken, elimde günlük, aklımda yıllardır sorulan bir soru vardı: Mehdi’nin son alameti nedir? Bu soruyu düşünmek bazen öylesine yoğun bir his bırakıyor ki, adımlarım bile yavaşlıyor. Bir yandan merak, bir yandan korku, bir yandan da umut… İşte böyle karmaşık bir ruh haliyle yürürken, birden yağmur çiselemeye başladı. Küçük damlalar alnıma düşerken, içimde bir tür huzursuzluk ve heyecan karışımı vardı.
Rüya Gibi Bir Karşılaşma
Geçen hafta günlükte yazdığım bir rüya aklıma geldi. Rüyamda, bir meydanda yalnız başıma oturuyordum; çevrede insanlar yok, sadece hafif bir rüzgâr vardı ve gökyüzü koyu maviye dönmüştü. O anda bir ses fısıldadı sanki: “Son alamet yaklaşıyor.” İçim ürperdi, tüylerim diken diken oldu. Gözlerimi açtım ve yağmurun altında Kayseri’nin taş sokaklarını gördüm. Rüyadaki o huzur ve ürperti, bugün gerçekmiş gibi aklımdan çıkmıyordu. Belki de Mehdi’nin son alameti, bizim görmeyi beklediğimiz bir işaret, ama insanın kalbine dokunan türden bir işaret.
Parkta Bir An
Yağmur hafiflediğinde Atatürk Parkı’na uğradım. Banka oturup yağmur sonrası toprağın kokusunu içime çektim. Çevremde kimse yoktu, sadece bir ördek sürüsü gölette dolaşıyordu. O an düşündüm: Mehdi’nin son alameti belki de öylesine sessiz ve derinden gelir ki, insanlar fark etmez. Ya da gelir, ama kalp hazır değilse göremez. İçimden bir ses, “Belki de her şey gözle görülenden daha derin” dedi. O sırada telefonuma baktım; yeni bir mesaj yoktu, ama içimde bir tür beklenti vardı. Kalbim hızla atıyordu, hayal kırıklığı ve umut aynı anda iç içeydi.
Komşu Kadının Sözleri
Parktan çıkıp eve dönerken merdivenlerde komşu yaşlı kadınla karşılaştım. Her zaman olduğu gibi gülümsedi, ama gözlerinde bir hüzün vardı. “Evlat,” dedi, “bu dünyada beklenmedik anlar var. Mehdi’nin alametleri de öyle, gelir ama çoğu kişi hazırlıksız yakalanır.” O sözler kalbime dokundu. Hayal kırıklığı, korku ve merak bir araya geldi; bir yandan düşünüyordum, “Acaba ben hazır mıyım?” diğer yandan da içimde bir kıvılcım oluştu: Hazırlanmak için daha çok zamanım olmalı.
Evde Yalnızlık ve Düşünceler
Eve geldiğimde pencereyi açıp yağmur sonrası sokaklara baktım. Bu sessizlik beni düşündürdü; belki de Mehdi’nin son alameti, sadece büyük olaylarla değil, küçük detaylarda da kendini gösteriyor. Çatıdan süzülen damlalar, komşuların günlük telaşı, ya da içimde hissettiğim huzursuzluk ve umut karışımı… Tüm bunlar birleştiğinde bir tür işaret olmalıydı. Günlükte yazarken bir yandan da kendi içime sordum: “Gerçekten fark edebilecek miyim? Hazır mıyım bu işaretleri görmek için?”
Akşam Yemeği ve İçsel Fırtına
Yemek masasında tek başımaydım, annem şehir dışında, babam da işteydi. Yemek yerken düşündüm: hayatın içinde beklenmedik anlar, işte Mehdi’nin son alameti gibi, bir anda ortaya çıkabilir. Küçük bir hareket, bir bakış, bir his… O anlarda insan ya korkar, ya hayal kırıklığına uğrar, ya da umutla bekler. Ben ise hepsini birden hissettim. Bir yudum çorba alırken kendime itiraf ettim: “Evet, içimde bir yerde hem korkuyorum, hem de heyecanlıyım.”
Gece Yalnızlığı ve Son Düşünceler
Yemekten sonra odamda yalnız kaldım. Günlük açıldı, kalem elimde, yazmak için hazırdım. Ama kelimeler ağır geliyordu. Mehdi’nin son alameti, belki de hayatın kendisiyle ilgili bir mesajdı: her anı dikkatle yaşamak, küçük detayları görmek, kalbi açık tutmak. Pencereden dışarı bakarken Kayseri’nin ışıklarıyla dolu sokaklarını izledim. İçimde bir umut, bir merak ve küçük bir hayal kırıklığı dalgası vardı. Ama biliyordum ki, işte tam bu hisler Mehdi’nin son alametiyle ilgili içsel bir hazırlık gibiydi: hazır ol, fark et, kalbini açık tut.
Ve o an yazdım: “Belki de Mehdi’nin son alameti, büyük bir patlama değil; sessiz bir fısıltıdır, gözle görülmeyen ama kalpte hissedilen bir işarettir. Hayatın içindeki küçük anlarda gizlidir; gözle değil, kalple görülür.” Kalemimi bıraktım, derin bir nefes aldım ve pencereden dışarı baktım. Yağmur durmuş, sokaklar ıslak ama parlaktı. İçimde bir huzur, küçük ama gerçek bir umut vardı. İşte o anda hissettiğim şey, belki de Mehdi’nin son alametiyle ilgili ilk küçük işaretti.